blognovella – linda – aflevering 4

29 10 2007

(Wat voorafging: lees hier aflevering drie)

Op de RVA-opleiding heeft Linda verteld dat ze een aanbod gekregen heeft van het gemeentebestuur. Ongeloof aan alle kanten als ze zegt dat ze het niet zal aannemen. Dezelfde grote verbijstering als bij de burgemeester. “Een job op vijf minuten te voet van je huis, om half negen beginnen, onder de middag anderhalf uur thuis, om vijf na vijf opnieuw thuis. Amper een uur na je kinderen. Nog een hele vooravond voor jezelf en je gezin. Met kans op een vaste benoeming na enkele jaren en een gewaarborgd loon en een goed pensioen in het vooruitzicht? Dat sla jij af? Je bent gek!”

Iedereen wil in Linda’s plaats zijn. Twee dagen lang ongeloof, zowel bij de medecursisten als bij de instructeurs. Thuis dezelfde reactie. Echtgenoot en ouders: “Je bent niet goed wijs!” “Maar vader, jullie zouden dit beter dan wie ook moeten begrijpen, jullie zijn al heel jullie leven zelfstandigen!” “Ja, net daarom!”

Nog een bijkomende reden was dat een familielid van Linda schepen geweest was bij dit gemeentebestuur en ze in geen geval ook maar enigszins hiermee zou willen in verband gebracht worden, of dat er ook maar ergens een vermoeden of indruk zou bestaan dat ze door zijn toedoen deze job binnenhaalde. Nog nooit had ze iemand een gunst gevraagd of zich ergens door laten verplichten.

Linda begint echter te twijfelen, laat zich murw slaan door de reacties in haar omgeving.
Tja, op vijf minuten van huis. (Maar neen, ik wil niet op mijn gemeente werken! )
Tja, je moet wel pas vertrekken wanneer je kinderen al naar school zijn. (Maar ze zijn het nu al gewend en dat loopt wel! )
Tja, wie zegt dat je ooit nog aan een deftige job zal geraken, dit is een buitenkans. (Maar ik wil stage lopen bij PiAS en misschien word ik daar aangenomen! )
Tja, is dit nu geen overwinning op de schepen die ooit zei toen je je minachtend uitliet over gemeentepersoneel: “Je weet zeker niet wat je hiervoor allemaal moet kunnen!”. (Maar mijn examenuitslag is toch voldoende, “de beste”! )

Linda werd de hele dag door heen en weer geslingerd tussen deze wisselende gevoelens.

Uiteindelijk zegt Linda ja. Schuldgevoel. Ze wil niet dat men de indruk krijgt dat ze niet wil werken. Linda gaat het contract tekenen, ze mag direct aan de slag. Linda stopt met de opleiding, stapt op donderdag om kwart na acht het gemeentehuis binnen voor haar eerste werkdag en beseft na vijf minuten dat ze de grootste vergissing van haar leven gemaakt heeft.

En voelt zich diep ongelukkig.


Acties

Information

2 responses

10 11 2007
stien

Komt er nog een vervolg?

11 11 2007
gerda

Mijn blognovella is eigenlijk al lang af. Ze bestaat uit 28 pagina’s, geschreven op mijn retraite in Frankrijk, een aantal weken geleden, maar ik twijfel of ik alles zal “publiceren”.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: