ooit was ik een ochtendmens

8 10 2007

Al mijn hele leven lang ben ik vroeg uit de veren. Ook in het weekend. Zelfs in het weekend. Tegen acht uur ’s morgens had ik al het eten klaar voor ’s avonds, de keuken opgeruimd, was ik al gedoucht en had ik al een half uur voor mijn kleerkast gestaan. In het weekend had ik tegen 10 u al 10 km gelopen. Ook op vakantie, city-trips. Lang slapen was tijd verliezen.

De laatste twee jaar, wegens het steeds toenemende verkeer, zat ik zelfs vier dagen op vijf om half zeven in de wagen om de files voor te zijn, op weg naar het werk.

Overdag een uiltje knappen, dat was voor de oudjes en softies. En voor mijn zus. Onverdraaglijk vond ik het dat zij midden op de dag eender waar, eender wanneer, kon onverstoord in slaap vallen en een dutje doen. (Of stiekem jaloers?!)

Helaas. Ik heb het slapen ontdekt. Tot elf uur in de voormiddag. Een gat in de dag. Om twee uur in de namiddag. Om vijf uur in de namiddag. Om acht uur ’s avonds.

Het slapen in bed, meer specifiek. Hoe je ’s morgens wakker wordt en aan dat hoofdkussen plakt. Knus onder het warme dekbed, aan weerskanten een spinnende kat. Nog eens draaien, dieper de matras in. Opstaan? Neen, het dekbed nog wat hoger trekken. De ogen nog maar eens sluiten. En nog wat verder in dromenland verzinken.

Kent u dat gevoel? Zàlig!

(En neen, ik wil nooit meer gaan werken…)


Advertenties

Acties

Information

7 responses

9 10 2007
Annemie

Vroeger kon ik blijven liggen – nu niet meer! Ik ben een avondmens. Ga laat naar bed en na 5u slapen weer wakker. In de voormiddag kan ik echter niet veel werk verzetten…
De combinatie werk en gezin heb ik niet gekend. Vrijwillig gekozen voor thuisblijven voor de kinderen.

9 10 2007
blanche

Veel hangt af waar je wakker wordt natuurlijk.
Mezelf in Vlaanderen: Ik wordt wakker , hoor het drukke verkeer, zoek hoe laat het is, zet de radio aan, hoor meteen hoe het met de wereld gesteld is en waar de files zijn, zeg pffff en trek het deken over mijn hoofd.
Mezelf in de Provence: Ik word wakker, zie aan de streep zonlicht op de muur hoe laat het is, hoor enkel vogels, spring uit bed, gooi de luiken open, ga naar buiten, wrijf even over de thijm, rozemarijn, lavendel…en snuif, ik loop tot aan het bos omdat ik met blote voeten op het mos wil, ik zie eekhoorntjes , een vlaamse gaai en andere beestjes, ik keer terug en installeer mij onder een dekentje in een schommelstoel op het terras, om te kijken hoe de zon de heuvels kleurt.

9 10 2007
nel

Och ja, blanche, druk ons maar met de neus op de feiten dat wij, werkmensen, nog een klein jaartje mogen wachten op dit tafereeltje!

9 10 2007
Menck

’s Avonds kan ik er niet in, ’s morgens kan ik er niet uit. Sounds familiar?
Voor mij brengen de avonden/nachten magie en de ochtenden miserie. Net als jij plak ik dan aan mijn kussen, klit ik aan mijn dekbed en hangt er lood aan mijn oogleden. Maar overdag uiltjes knappen, is uit den boze.
Ach, iemand zei me eens dat vier uurtjes slaap per dag genoeg zijn. Toen ik hem verbaasd aanblikte, liet hij er op volgen dat je de rest dan wel ’s nachts kunt inhalen. 😉

10 10 2007
M-go

Ik heb nooit begrepen waarom sommige mensen slapen als tijdverlies zien.
Slapen is toch zo deugddoend, het laadt de batterijen op.

Soms slaap ik tot een gat in de namiddag en kruip ik vanuit mijn bed recht de zetel in. Heerlijk!
En soms ben ik heel vroeg uit de veren en schiet ik in actie nog voordat ik de slaapbeestjes uit mijn ogen heb gewreven.

Maar nooit, nóóit zal ik me schuldig voelen omdat ik slaap of soes of indut, een tukkie doe, een uiltje knap of een oogje pledder.
Als ik op een hele godganse dag geen klop verricht, dan nog heb ik geen spijt dat de tijd vermaledijd voorbijglijdt.

Het valt soms voor dat ik de hele dag in mijn slaapshirt blijf haken.
Dan hang ik languit in de sofa, de Humo in handbereik. Ik balanceer dan als een volleerde ballerina tussen het aardse bewustzijn en een halve coma. Enkel honger en een noodgedwongen visite aan 2C kunnen proberen me uit mijn horizontale positie te halen.

Ik hoef niet ziek te zijn, gewoon een vrije dag kan mij moeiteloos tot het nietsdoen bewegen.
Time flies when you´re busy doing nothing.

Ik hou nu eenmaal van rust en stilte.
Indutten op klaarlichte dag, eender waar de kleine wijzer zich bevindt op de keukenklok…ik vind dat zálig.

Aan een door met stress overladen hartkwaal zal ik zeker niet doodgaan, zo veel is zeker.

10 10 2007
Daniel

Ik ben ’s nachts geboren, dat gaf al een indicatie, natuurlijk. Ik haat vroeg opstaan en ik hou ervan wakker te zijn als de meeste anderen slapen. Ik trek eigenlijk zelden of nooit voor 3 u ’s nachts mijn bed in. En inderdaad, zoals Menck zegt, de nacht brengt magie, de ochtend miserie. Ik ben het productiefst tussen pakweg 9 u ’s avonds en 3 u ’s nachts. De posts op mijn blog schrijf ik bijna altijd in het holst van de nacht, lekker muziekje erbij, kop koffie, wat fruit en dan komt de inspiratie vanzelf.

10 10 2007
blanche

@Nel
Sorry Nel, het is de schuld van de passionele provencaalsheid der gedachten ener gewezen werkmens.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: