drie keer goed (augustus)

22 09 2007
  • Crowded HouseTime on Earth

    Fan van het eerste uur en bezitter van ongeveer al hun CD’s (en aanwezigheid op ongeveer elk concert in België)? De aankoop van deze CD *de eerste na “Togheter Alone van veertien jaar (!!) geleden* van het herenigde (of liever gezegd hervormde) Crowded House kon niet uitblijven. Pretentieloze maar fantastische popdeuntje, zeer goed in het oor liggend en vakkundig ineengestoken songpareltjes. De laatste CD van Tim Finn had me wat ontgoocheld, maar de échte Crowded House sound die hij solo niet kon waarmaken is hier in al haar glorie terug, of ze nooit is weggeweest, en daar kan ik alleen maar blij om zijn! (En o wat erg dat ik ze moet missen op 19 oktober!)
  • M. WardPost War Weinigen delen mijn liefde voor deze singer-songwriter. Ik vind hem geweldig, van dit soort hees-ruwe fluisterstemmen ben ik gewoon weg. Misschien voor de meesten wat te monotoon of de country-folk-achtig, maar na zijn eerste CD “Transistor Radio” die ik me vorig jaar van hem aanschafte zat ik gewoon te wachten op een nieuwe (alhoewel, ik heb er nog twee eerdere te gaan, want dit is zijn vierde album) . Vreemd genoeg weer muziek die bij weinigen aanslaat.
    In oktober komt hij naar Antwerpen, misschien kan hij dan een aantal muziekliefhebbers overtuigen van zijn kwaliteiten!
  • Moloko – Catalogue

    Zie je, het is niet al somberheid in mij. Eén van de weinige groepen die me aan het bewegen krijgt (maar alleen nog thuis). Opwekkende, vrolijke, swingende en dansbare nummers, geweldige uitgevoerd en geproduced, wat wil een mens nog meer? Eindelijk eens verzameld op een dubbelaar.
    En met de geweldige Roisin Murphy, die meer stijlgevoel en beauty in haar pink heeft dan Madonna in haar hele lijf! (haar solo-CD wordt een septemberaankoop). En ook dit najaar in de AB!!
Advertenties

Acties

Information

2 responses

23 09 2007
guy

ha! die “post-war” van m. ward is inderdaad een hele goeie plaat. fijn om die naam ook hier tegen te komen

23 09 2007
Daniel

Moloko: een band die in het begin veel zwarte sneeuw heeft gezien, onder meer een erg slechte plaat afleverde (I’m not a doctor), maar gelukkig daarna zijn eigenzinnige muziekstijl vond met The time is now en Statues. Roisin is een geweldige Madame op het podium met een erg leuk snoetje, weliswaar met een foute kledingsmaak maar méér présence dan 10 Madonna’s naast mekaar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: