rotterdam, rot ter dam…

3 09 2007

Ontgoocheld en wat teleurgesteld teruggekeerd uit Rotterdam. Ben ik het die veranderd is, is Rotterdam veranderd, is het Nederland dat ik zo graag zie zoveel veranderd?

Minstens één keer per jaar keer ik terug naar Holland, naar Limburg. Het was echter zes jaar geleden dat ik in Rotterdam was. Het Rotterdam dat me eerder zo verraste met zijn vernieuwende architectuur, met zijn weidsheid, zijn openheid, zijn leuke buurten.

De architectuur is er nog. Maar het lijkt me opeens allemaal zo steriel. Het hotel New York, waar ik zo weg van was en dat eerder verlaten in het midden van een grasvlakte stond, met gezellig terras en uitzicht op de Maas is nu omringd door een onpersoonlijk plein, geheel geplaveid, en verdrongen door de gigantische gebouwen er rond. Enkel de oude loodsen die op de weg er naartoe liggen en waarvan men nog de helft aan het opknappen is, hebben nog hun vroegere charme.

De stad is vuil. Veel verval, veel leegstaande panden, veel werken. De winkels vond ik banaal en oninteressant; geen enkele buurt sprankelde. In de Bijenkorf, zo Hollands als wat en waar ik als een magneet naartoe getrokken word, vond ik niets inspirerend of vernieuwend. Hema ronduit ontgoochelend, een mindere versie bijna van een Belgische Zeeman. In niets de sfeer uitstralend die de keten nu in Vlaanderen heeft en vroeger in Nederland had.

Maagd van Holland kwartier, dat in de gids vermeld werd als “eigenzinnig” en vol met “jonge ondernemers” bleek een dode wijk te zijn met lege panden, op een paar vintage winkels na.

De Witte De Withstraat “hotspots voor hippe vogels, levensgenieters en shoppers die op zoek zijn naar iets bijzonders” vond ik minder aantrekkelijker en meer vervallen dan toen ik er de laatste keer in Hotel “Bazar” logeerde. Een paar galeries en leuke café’s, verder niks te beleven, niets vernieuwend, niets verrassend.

Het station onzichtbaar en het plein volledig opgebroken voor werken.  Het leek wel een Vlaamse stad.

Het Museumplein lag er letterlijk vuil bij, het NAI vervallen, de vijver vol vieze afval en de helft van het plein en het gezellig park opgebroken.

Valt het me meer op dan vroeger, bekijk ik het met andere ogen? Ben ik verwend?

Gelukkig is er één ding hetzelfde gebleven en dat zijn de uitermate vriendelijke en opgewekte Nederlanders. In elke winkel, in elk café een praatje, een vriendelijk woord, een hartelijk welkom, een lieve lach. Beleefde excuses bij een occasionele botsing. Wat een verschil met de norse kelners in ons land, de tegen hun zin werkende winkelbedienden…

En gelukkig is er nog steeds het Boijmans Van Beuningen museum, dat er zelfs interessanter op wordt!

Advertenties

Acties

Information

One response

3 09 2007
sandrissimo

De tijd verandert zaken, voor jou net zo goed als voor Rotterdam….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: