minder is meer

10 07 2007

Over mijn grote liefde voor architectuur, design en kunst heb ik het hier maar zelden. Mijn beperkte schrijfkunst schiet te kort om schoonheid te beschrijven. Ik heb letterlijk geen woorden om te uit te drukken waardoor ik geraakt word, waardoor ik ontroerd word, waardoor ik een zalig geluksgevoel krijg. Door “schoonheid”. Foto’s zouden het kunnen tonen, maar in het nemen daarvan ben ik ook al geen uitblinker, en ze zouden ook niet half de schoonheid weergeven zoals ik ze onderga.

De laatste tijd heb ik me hier echter zoveel gegerderd aan lelijkheid dat het tijd wordt om het over iets moois te hebben. Over wat IK mooi vind.

Sinds kort is er in ons dorp een wegomlegging en daardoor passeer ik dagelijks langs één van de weinige architecturale hoogstandjes in onze gemeente. En daarbij nog een gebouw dat in mijn kinderjaren een bepalende stempel op mij gedrukt heeft. En elke dag wanneer ik er passeer, geniet ik van het zicht op dit prachtige huis, gebouwd in de jaren zestig. Sober, rechtlijnig, wit. In niets te vergelijken met de “moderne huizen” die tegenwoordig als paddestoelen uit de grond schieten maar die te decoratief en prullerig, te zielloos en onpersoonlijk zijn. Gelukkig met regelmatig een paar uitzonderingen. Architectuur is in mijn ogen kunst met een grote K. en vereist dan ook het nodige (uitzonderlijke) talent en inzicht.

De eigenaars van dit huis waren bevriend met mijn ouders en daardoor kwam ik als kind regelmatig in dit prachtig bouwwerk. Ik werd blij door er te vertoeven. Binnen is het even interessant als buiten, prachtig lijnenspel, veel glas, patio met binnenvijver. Mijn moeder en ik waren gefascineerd door deze woning en zowel bij haar als bij mijn zus en mij werd hier de basis gelegd voor onze gezamenlijke liefde voor moderne architectuur en design. Het maakte zelfs op mijn moeder zoveel indruk dat we nadien in ons nieuw huis ook het geluk hadden op te groeien tussen mooie designmeubels en objecten, want zij wou ook niets anders meer.

Ik maakte hier voor het eerst kennis met de ondertussen designklassiers zoals de Verner Panton stoelen, de Pipistrello lamp, en de Mies van der Rohe*Barcelona fauteuils, waar ik nog steeds weg van ben, maar die zowat onbetaalbaar zijn. Ingebouwde kasten in de slaapkamers, een pracht van een spierwitte keuken. Wit, ruim, licht. En bij mijn weten tot op de dag van vandaag nog steeds in de originele staat.

hpim3356.jpghpim3357.jpghpim3366.jpg

Ondertussen heb ik zelf een licht, ruim en sober huis met enkel wit, grijs en zwart dat me goed bevalt maar waar er teveel architecturale fouten inzitten door de verkeerde keuze van architect, Daarom blijft dit een echt droomhuis waar ik na veertig jaar nog niet op uitgekeken geraak, en volgens mij nog ook nog steeds na al die jaren het allermooiste huis in ons dorp is.

(* Een vergeten “monument” bij toeristen want er is nooit iemand: het Spaans Paviljoen in Barcelona, een niet te missen bouwwerk bij een bezoek aan deze stad, een lust voor het oog)

Advertenties

Acties

Information

9 responses

11 07 2007
sandrissimo

Ik hou vooral van jugendstil, vooral van de strakke gebouwen, met ijzeren kozijnen en meestal een paar rondingen en siertegeltjes. Ik ben minder voor de overdadige uiting van deze stijl, zoals op de Cogels-Osylei in Antwerpen, al vind ik dat ook wel mooi natuurlijk.
Als ik een huis zou bouwen “from scratch” dan moet het in die stijl!

11 07 2007
zapnimf

Design, ik mag er graag naar kijken, maar ik zou er niet in willen wonen. Pretentieloos gezellig (en betaalbaar) is mijn ding. Ervaring leert mij dat kinderen en onbeschadigd meubilair niet samengaan.

11 07 2007
Menck

Doe mij maar een gerestaureerde hoeve of herenhuis, zoals je ze in het magazine ‘Nest’ vaak aantreft. Heel veel ruwe en natuurlijke materialen vind ik je van het in een woning. Het soort designwoningen zoals op je foto’s vind ik te koel en zielloos. Maar da’s uiteraard mijn geheel eigen mening.

12 07 2007
Artemis

Ook niet mijn ding, Gerda, al begrijp ik je nostalgische gevoelens. Het woord architect schrikt mij al af; gevoelens van iemand anders in mijn leven. Geef mij maar een ruw concept dat voordurend vatbaar is voor eigenzinnigheid.

12 07 2007
blanche

Voor mij is een huis mooi als het authentiek en harmonieus is . Dan kan dat een hoeve , een herenhuis een art nouveau , art déco of designwoning zijn .Of iets totaal vernieuwend . Zolang het maar geen pseudo is.

Voor mij is architectuur ook Kunst . Hoewel , gelet op de vele gedrochten die men ziet , de architectuurkunstenaars blijkbaar zeldzaam zijn.
Het probleem is dat we allemaal te jong bouwen , met onrijpe smaak en zonder geld.

Mies in Barcelona , die mag altijd op mijn bezoekje rekenen.

Het huis op de foto’s ……..je hebt gelijk Gerda , er is nog wat werk aan je fotografische vaardigheden om de schoonheid van dit huis echt te tonen.

12 07 2007
gerda

Blanche, de nagel op de kop, alles wat ik bedoelde maar dan directer uitgelegd.
(En in mijn onooglijk dorp staan ook geen atuthentieke prachtige oude hoeve’s of art nouveau huizen,noch middeleewse kasteeltjes, vandaar dat dit echt het mooiste blijft…)
En dat pseudo bedoelde ik idd. ook met de zgz “moderne wonngen” en slaat zeker op de fermette’s en Spaanse hacienda’s….
En dit huis op de foto is authentiek en origineel (je moet je verplaatsen in de jaren zestig, toen dit huis gebouwd werd…)

12 07 2007
nel

Oh ja, ook ik ben het eens met blanche.
Weet je waar prachtige art déco huizen te zien zijn? In de Hercule Poirot serie, die ik vooral daarom bekijk. Die prachtige buitenlocaties: villa’s, appartementsgebouwen, hotels, zelfs een luchthaven, ik vraag me af waar men ze vindt! Maar ook de interieurs, gestyled tot in de kleinste details: serviezen, vazen, verlichting, kunstwerken. Ook de kleding zal wel kloppen, denk ik. Een echt lesje kunstgeschiedenis, mooi.

12 07 2007
Da Dame

Ik vind een strakke stijl mooi als het gecombineerd wordt met rust…eenvoud en mooiheid gecombineerd in een huis waar je elk hoekje van gebruikt zou voor mij de ideale woning zijn. Ik hou ook wel van een landelijke stijl, maar niet overdreven, dus ook vrij eenvoudig, natuurlijk wel met alle comfort.

x

15 10 2007
informio

Jan de Cock vind ik echt geweldig. Hoe die kunst met architectuur vermengt...

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: