de kok, de producer, zijn regisseur en de figuranten

8 07 2007

Voor een reclamespot hebben we 1000 (duizend) dikke Amerikanen nodig. Het mogen niet gewoon Belgische-op-Amerikanen-lijkende figuranten zijn maar het moeten échte Amerikanen zijn. Zelfs niet in België residerende Amerikanen, ze moeten effectief overgevlogen worden uit de US, waarom weet ik niet.

Op de luchthaven ga ik 1000 zwaarlijvige Amerikanen afhalen. Ik heb vijftien bussen klaar staan om hen te vervoeren. Groot is mijn verbazing bij het zien van die Amerikanen. Allemaal dragen ze lederhösen en Engelse degelijke groene vilten pantoffels afgeboord met een rood biesje, met hun intitialen en wapenschild er op geborduurd. Allemaal zwaaien ze met een Amerikaans papieren vlaggetje (Get the picture?).

Ze beweren allemaal nazaten te zijn van Kapitein Von Trapp, hun ouders en grootouders waren uitgeweken naar Amerika, gevlucht voor de nazi’s. Spontaan barsten ze in koorzang uit: “The hills are alive with the sound of music with songs they have sung for a thousand years, the hills fill my heart with the sound of music…”

In colonne worden ze met de bussen naar een soort 19de eeuws Engelse kostschool gevoerd, die we gehuurd hebben om hen in onder te brengen. Wanneer ze met 1000 tegelijk uitstappen kijkt niemand verbaasd op over hun verschijning, meer nog, niemand stelt vragen. Ze worden naar de refter gebracht (denk aan de kostschool uit “Death Poets Society, die sfeer) want ze zijn uitgehongerd.

In de keuken staan tot mijn (alweer) grote verbazing R., de grote baas van een zeer creatief bevriend productiehuis én één van zijn meest talentvolle regisseurs én prijsbeest J. met reuze kokmutsen op. Ze zijn ingehuurd om soep klaar te maken. Ze roeren moeizaam met grote soeplepels in dampende ketels van minstens een diameter van 70 cm en 1 m hoog. De ketels torenen hoog boven hun uit wanneer ze op het vuur staan, ze kunnen er met moeite in kijken. (keuken à al “Gossford Park”). R. en J. zweten als runderen. De ramen zijn aangeslagen van de damp en de temperatuur in de keuken zal de vijftig graden benaderen. Ondertussen klinkt uit de refter uit duizend kelen de volledige soundtrack van “The Sound of Music”

Een kwartier nadat de soep is opgediend, bevind ik me de toiletten (grote ruimte, lange rijen houten klapdeurtjes, witte tegeltjes, hoge plafonds…). Ineens vliegt de deur open en een tsunami van soep, uitgekieperd door de Amerikanen omdat ze ze niet te vreten vonden, overspoelt de toiletruimte. In de soep drijven tweeduizend groene pantoffels met wapenschild en initialen.

Er is geen plot aan dit verhaal. Dat heb je zo met dromen.

images-11.jpegimages-10.jpegimages-9.jpeg

Lees ook hier


Acties

Information

7 responses

8 07 2007
Frank

The Cook the Thief His Wife & Her Lover ?

9 07 2007
zapnimf

Over een afwisselende job gesproken!

9 07 2007
Da Dame

ow jee…

9 07 2007
kaat

Mijn hemel, welke trauma’s zitten hier allemaal achter???

(Je kan het wel zo gek niet bedenken… het beeld van die Amerikanen….!!!)

9 07 2007
Menck

Duizend Amerikanen op je dak: sounds like hell…

10 07 2007
nel

en was je niet wakker geworden, dan was het ongetwijfeld zo afgelopen: Jij werd verantwoordelijk gesteld voor dit hele debacle…

16 11 2007
droepie

Geen commentaar. Ondanks mijn trofee.

Met dank, maar ik heb nog veel artikels te gaan. Wie weet hoe lang ik het hier nog volhoud. Ik ontdek alsmaar gekkere berichten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: