the revenge of the vacuum cleaner

Ik moet het eindelijk toegeven. Kirby is een goede stofzuiger. Kirby is de beste. Ik heb er jaren op gevloekt. Ik heb er jaren spijt van gehad. Maar na vele andere stofzuigers moet ik het bekennen, Kirby is de beste.

Hoe zat het?

C (alfabet der mensen C), een vriend van S, en nu grootgrondbezitter, was pas van school. Wou direct een job. Ging stofzuigers verkopen (waarom blijft een stofzuigerverkoper voor altijd geassocieerd aan Theofiel van Suske en Wiske?)

– Mag C. eens een demonstratie komen geven van een stofzuiger?
– Neen
– Toe, ja, aub, hij heeft nog maar 2 plaatsen
– Neen, want dat is dan een vriend van jou en dan heb ik daarmee te doen en kan ik het niet laten te kopen
– Maar neen, je moet echt niet kopen, als hij maar aan zijn baas kan zeggen dat hij nog een plaats bij heeft
– Ok dan, maar ik koop NIET, zeg hem dat maar alvast
– Neen, neen, dat moet echt niet, hij moet gewoon wat plaatsen hebben om te demonstreren…

C. komt, C. demonstreert en Kirby imponeert. Een stofzuiger met een vliegtuigmotor. Zuigt matrassen, zuigt muren, zuigt gordijnen, blaast luchtmatrassen op, blaast stof uit spleten, spuit verf…

S. wil Kirby. Ik niet. C. kent vreemd genoeg op die korte tijd al veel verkooptrucks: “Je moet vandaag nog niet beslissen, je kan nog nadenken, maar je kan wel al tekenen, je kan morgen dan eventueel afbellen, je hoeft niet alles te kopen, je kan ook stukken apart kopen en er later bijkopen… en je krijgt een videocasette met demonstratie” “Neen!” Een half uur later is mijn neen een ja. Ik die nooit aan de deur koop en in die tijd nooit onbesuisd zoveel geld uitgaf. 56.000 BEF. Ja, u leest het goed. Hiervoor koop je tien jaar lang elk jaar een nieuwe stofzuiger.

Maar goed, Kirby werd geleverd. Kirby werkte niet, zoals ik verwacht had (autokrik). Twee jaar niet, denk ik. Twee jaar gerdernis, elke keer wanneer ik hem uithaalde. Ondertussen een andere kleine gekocht. Toch blijven gerderen omdat die Kirby daar stond en niet werkte… tot die andere na een half jaar stuk was.

Een zeer boze brief en boze telefoon naar Kirby. Zie je wel ik ben er ingetrapt, het is oplichting, gvd, wat heb ik gedaan, stom van mij, trut, je hebt je laten doen… Op zaterdagmiddag belt er een Kirby medewerker aan (C. was toen al naarstig huizen i.p.v. stofzuigers aan het verkopen en had zijn eerste miljoen al binnen…), stapt met een ferme stap en boze blik af op mijn stofzuiger, duwt op een soort “trappement”knopje en Kirby zuigt zoals hij nog nooit gezogen heeft. Onvoorstelbaar. De Kirby man stapt zonder veel woorden triomfantelijk buiten en laat mij verbouwereerd en met rode kaken achter. Complete afgang.

Toch kon Kirby me nog steeds niet helemaal tevreden stellen. Hij is zwaar, loodzwaar en maakt veel lawaai (zo moet het voelen wanneer je rond Zaventem woont). En niet handig om hem elke keer een spiraaltrap op te sleuren.

Dus ik kom op het lumineuse idee om een kleinere stofzuiger te kopen om beneden te gebruiken en Kirby boven te laten staan. Een degelijk toestel, niet te goedkoop, niet het duurste. En het zuigt niet. Het is te zeggen, het zuigt niet in vergelijking met Kirby.

Ik weet het nu. Onverslijtbaar, onverwoestbaar, elk onderdeel na 1o jaar nog steeds te verkrijgen. En zuigen zoals geen andere…. Het heeft lang geduurd eer ik heb beseft heb.

(Kirby, wil je me nu betalen om een banner te zetten op mijn blog?)