ode aan johanna de waanzinnige

25 04 2007

Ze zal me deze titel niet kwalijk nemen, mijn liefste vriendin. Ik vind het een koosnaampje en dat weet ze hopelijk.

Ik ontmoette haar een jaar of zes geleden voor het eerst op een weekend met vrienden in een huisje in de Ardennen. Ze kwam binnen met zelfgebakken taart. Het was zowat de mooiste vrouw die ik de laatste jaren tegengekomen was. Geen klassieke schoonheid, zeker niet. Een imponerende schoonheid. Rode krullende haren tot ver over de schouders. Wild. Lang en elegant, ze deed me aan een hinde denken. De hele namiddag hebben we zitten babbelen, zelden iemand ontmoet die zoveel vragen stelde en zo geïnteresseerd was in mensen. Wist ik veel dat ze journaliste was.

We zijn vriendinnen geworden. Johanna en ik. Zij heeft alle stoutigheid en zotheid die ik ook in mij heb maar die zij durft uiten en ik niet. Zij is degene die tegen mensen durft zeggen “fuck off” als ze haar niet bevallen, terwijl ik daar te beleefd voor ben. Zij is degene die midden in de week in werkpauze champagne bestelt op café omdat het leven om te vieren is, terwijl ik daar te “oei, kan dat wel” voor ben. Zij is degene die tussen twee auto’s durft plassen wanneer het dringend is, terwijl ik daar te preuts voor ben. “Dan moeten ze maar WC’s voor dames zetten”. Haar baas vreest op recepties het ergste wanneer ze bij belangrijke “deftige” klanten staat, maar later blijken die zich nog nooit zo goed geamuseerd te hebben. Zij durft bij *gecensureerd* thuis aanbellen omdat die haar al dagen in de café’s die we bezoeken zit aan te staren maar nooit iets durft te zeggen (Ja, dé *gecensureerd*, met wie ze trouwens daardoor goed bevriend geworden is). Zij heeft (had) een fietsje op haar flat waar ze op zat wanneer ze aan het filosoferen was. Met fietsbel. Ze is kleurijk, net als haar flat was en haar leven. Oranje, groen, geel, rood. Dat is Johanna. Hoe dikwijls heb ik niet gewenst dat ik haar ontmoet had toen ik puber was. Ik ben ervan overtuigd dat mijn karaktertrekken zich heel anders verder zouden ontplooid hebben.

jeanne_la_folle.jpg

Maar evengoed is zij de ernstige Johanna. Die een boek schrijft over euthanasie. Die hierover gesprekken heeft met professor Vermeersch en Jan Hoet en Jaap Kruithof. Die stervenden gaat interviewen. Die luistert en begaan is. Die meeleeft. Die dolenthousiast is omdat ze onze gezamenlijke idolen CocoRosie mag interviewen waarna ze ineens veel minder idool is (niet van hun muziek maar van hun persoon). Die er is wanneer je ze nodig hebt.

Nu is Johanna weg. Al twee maanden. Ze heeft de man van haar leven ontmoet en is bij bij hem in Singapore gaan wonen. Haar “koloniaal” zoals zij hem noemt, heeft haar ontvoerd. Ik mis haar. Ik mis onze avonden op haar flat met veel te veel flessen wijn. De avonden waar ze weer eens veel te veel gekke foto’s neemt. Van onze schoenen die we omwisselen. Van zomaar onze benen. Van onze nieuwst aanwinsten na een dagje shoppen. Meisjes onder elkaar. Giechelen en gek doen alsof we twintig zijn. Onze gesprekken. Onze avontuurlijke uitstappen waarin we altijd wel iets beleefden.

Ik mail haar weinig, te weinig. Ik wil het niet laten doordringen dat ze weg is. Misschien neemt ze het me kwalijk. Maar wat kan ik haar vertellen. Zij, de avontuurlijke, ginder in het verre Oosten met haar geheimzinnige fotograaf. Zou het compenseren dat ik elke dag aan haar denk? Dat het fietsbelletje op een nummer van de nieuwste CD van CocoRosie me deze morgen in de file zo erg aan haar deed denken dat ik de tranen in de ogen kreeg omdat ik besefte hoe erg ik haar mis?

In augustus komt ze terug. Haar familie en vrienden bezoeken. Ik tel af.

Post scriptum: Ik heb gelukkig nog een aantal fantastische reserve *grijns* vrienden en familie, hier in mijn buurt, allemaal stuk voor stuk aparte en geweldige mensen!


Acties

Information

3 responses

25 04 2007
SveN

Avontuur = vrijaf nemen en het vliegtuig op, naar Singapore. Wat houdt je tegen?

25 04 2007
delaru

Het is daar te warm, te pikant eten, te lang vliegen,te duur, te kleine schoenmaten, te kleine kledingsmaten, te ………

27 04 2007
johan

……..en dan is er ook nog die verdomde autokrik !!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: