oh vienna!

19 04 2007

Een “zomaar” verrassings city-trip heeft er voor gezorgd dat ik nu al voor de tweede avond in een hotel in Wenen zit. Wenen. Een stad waar ik nooit uit mezelf zou voor kiezen om te bezoeken. Wenen, dat is voor wanneer ik plus zeventig ben en grote stukken Wienersachertörten mit Schlagobers mag eten (minstens twee) in de met Chanel n°5 geparfumeerde boudoir- koffiehuizen.

images-24.jpegimages-23.jpegimages-25.jpeg

Maar het is een ware openbaring. Wenen is mooi, Wenen is één en al cultuur en muziek. Het heeft wat van Praag en het heeft wat van Berlijn. Prachtige gebouwen, gezellige straten, de hele stad door een mengeling van Barok, Biedermeier, Jugendstill en Bauhaus.

En de grootste verrassing: wat een aanbod van musea. De meeste bevinden zich in het Museum Quartier, een geslaagde combinatie van hedendaagse architectuur met oude monumenten en gebouwen. Er bevinden zich meer dan veertig instellingen die tentoontstellingsruimte bieden voor moderne en hedendaagse kunst. Op het grote binnenplein zijn er restaurants, café’s en winkels waardoor een echte wijk is ontstaan. Het bruist er van het leven, oud en jong loopt en zit er gezellig bij elkaar. Het is ook een kunstparadijs voor kinderen, volgens mij wordt kunst er bij elk Weens kind van in de wieg ingestampt, te zien aan de overvloed aan ouders met baby’s en kleuters en onderwijzers met groepen lagere schoolkinderen die ik er zag. Er zijn ook experimentele avonden met video-kunstenaars en dj-sets, waardoor het ook ’s avonds een levendige sociale ontmoetingsplaats blijft, zoals we gisterenavond mochten ondervinden.

Iets verder bevindt zich het Kunsthistorisches Museum. Het belangrijkste museum van de stad herbergt één van de grootste kunstverzamelingen ter wereld. Ik heb vandaag voor de eerste keer in mijn leven de Meesterwerken van Bruegel “Boerenbruiloft”, “Kinderspelen” “Winter” “De toren van Babel” en zeker nog minsten vijf andere werken mogen aanschouwen, een hele zaal vol. Verder nog wereldberoemde werken van Rembrandt, Rubens, Vermeer, ieder die naam heeft in de Vlaamse School en alle bekende Italianen (Carravagio! Titiaan!) en Europese tijdgenoten, veel te veel om op te noemen.

Hemels. Zo veel dat als ik zo nog een paar dagen verder doe ik wellicht moet afgevoerd worden met het Stendhal-syndroom.


Acties

Information

One response

19 04 2007
blanche

Wat is dat toch met Wenen? 3 weken geleden “moest” ik ook naar Wenen. Schaamte voelde ik omdat ik deze schitterende stad zolang links had laten liggen op grond van dezelfde vooroordelen die jij vermeldt.
Die Breughels aleen al….
Vergeet de Klimtcollectie in het Belvédère niet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: