blik op de weg

23 02 2007

Een elke dag weerkerende gerdernis is het verkeer in Brussel. Ik kom er dagelijks en het is een echte jungle.

Niemand die nog weet waarvoor een rood licht dient. (Zowel voetgangers als autobestuurders). Je wordt als een buitenaards wezen beschouwd als je staat te wachten tot het groen is. Voetgangers die van achter eender welke hindernis onverwachts opduiken en arrogant de straat oversteken. Agressieve chauffeurs die veel ergernis opwekken door op een voorsorteerstrook een rij geduldig wachtende auto’s voorbij te razen. Auto’s die een parkeerstrook onverwachts verlaten, bestuurders die de deur van hun net geparkeerde auto openslaan zonder te letten op het aankomende verkeer. (En ja, mevrouw, u die deze morgen uw kleuter liet uitstappen aan de bestuurderskant en die het op de drukke weg liet staan terwijl u nog iets van op de achterbank nam, bent zeer dom!) Auto’s die midden op de weg halt houden om een praatje te slaan met een tegenligger; bestuurders die op het verkeerde rijvak rijden. Ongeduldig toeterende wagens wanneer een taxi in een smal straatje een ouder persoon laat uitstappen en dit wat meer tijd vraagt, parkeer- en snelheidsovertreding aan de lopende band. voorbeelden legio én zeer frustrerend.

Kleine dingen, ik weet het, maar volgens mij zijn dit allemaal afgeleiden van het niet meer respecteren van de omgangsvormen en van het zegevieren van het individualisme, van het zeldzaam worden en zelfs verdwijnen van de elementaire beleefdheidsvormen. Dit weerspiegellt zich op de eerste plaats in het verkeer. Meer blauw op straat in Brussel (terwijl ik eigenlijk helemaal niet van die kreet hou) maar niet om te bestraffen maar gewoon een kordate maar toch positieve boodschap uitdragend zoals de politie in UK en Nederland: “Mijnheer sorry, doorrijden, hier mag u niet stoppen of parkeren…. “, “Hier niet lossen en laden, doorrijden aub..” “Rood licht betekent wel stoppen..’ Vriendelijk en zonder verbaliseren. Aanhoudend en dagelijks en consequent.

Het mooiste voorbeeld hoe het kan zag ik een paar weken terug aan de Basiliek in Koekelberg. Komende van uit het centrum om af te slaan naar de Keizer Karellaan richting E40 aan de verkeerslichten zijn er drie rijstroken, twee voorsorteerstroken naar rechts en één voorsorteerstrook rechtdoor. Elke dag tijdens het spitsuur staat daar een tamelijk flinke file en moet je wat geduld oefenen eer je verder kan. Sommigen (en de ene ziet het van de ander en volgt het voorbeeld) vinden er niets beter op dan de lange rij voorbij te steken op de voorsorteerstrook rechtdoor tot grote ergernis van de geduldig wachtende chauffeurs (dit gebeurt waarschijnlijk terwijl op nog honderden andere plaatsen in België). Op die bewuste dag werd het verkeer geregeld door een politieagent. Deze had het geweldig inzicht om iedereen die op de voorsorteerstrook rechtdoor stond ook daadwerkelijk mét de glimlach aan te manen rechtdoor te rijden, alhoewel hun knipperlicht aanduidde dat ze naar rechts wilden. Geweldig, iedereen ziet duidelijk dat een voorsteker eens NIET beloond wordt. Deze kleine dingen helpen!

Advertisements

Acties

Information

One response

28 04 2008
ziezedoen « blog der zuchten

[…] anders dan het herhalen, maar rij één uur in Brussel rond en u zal weten waarover ik het heb. Verkeersovertreding tegen honderd per minuut, vuile smerige straten, vervallen gebouwen. Neen, ik ben niet negatief. Ik […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: