Koffie. Een zeerveelgranenboterham met kaas. Een leeg en rustig kantoor.
Op 35 minuten heelhuids en schadevrij van Leuven naar Brussel zonder radio1, regeringsvorming of kinderachtig gezwets, maar met dit* heerlijk vrolijke nummer gedurende heel de rit op “repeat” en luidop meezingend. Lachen naar een chauffeur in de auto naast jou aan de verkeerslichten en stout je tong uitsteken bij groen omdat hij nors voor zich uit blijft kijken.
Je vrolijk maken over de idioten die zich in serie op een loopband voor het raam van “Stadium” staan moe te maken om kwart na zeven en dit ook nog willen etaleren voor half voorbijsnorrend Brussel.
Soms kan het zo simpel zijn.
(En als ik nu nog de kunde zou hebben om achter het woordje “dit” effectief het nummer “*Tell Everybody” van Roisin Murphy te steken zodat je het ook hoort wanneer je er op klikt, dan kon mijn dag niet meer stuk!)
Voor de correcte uitspraak van Murphy’s voornaam, luister hier:
gejubel en gemor