Benieuwd of er vandaag en de komende dagen evenveel mediabelangstelling zal zijn voor het proces dat begint voor de correctionele rechtbank in Brussel. Zes mannen die ervan verdacht worden dat ze deel uitmaakten van het netwerk dat Muriel Degauque als huurling naar Irak smokkelde, staan terecht. Benieuwd of er rechtstreeks verslag zal zijn van op de trappen van de correctionele rechtbank door Caroline Van den Berghe. Benieuwd of er een week lang in “Ter Zake” voormalige rechters, advocaten en Islamkenners hun licht zullen laten schijnen over dit proces. Benieuwd of er medeleven zal zijn met de ouders van het “slachtoffer”. Benieuwd of dit nieuws de voorpagina’s van de kranten zal halen.
Ok, dit is geen assisenproces, en er zich “slechts” één slachtoffer, en dan nog uit eigen keuze, maar mijn inziens is dit een zaak met minstens evenveel maatschappelijke impact en relevantie als het proces HVT.
Voor wie de naam Muriel Degauque niet direct iets zegt: Muriel was een meisje uit een doorsnee arbeidersgezin, een “stuurloze” vrouw die na enkele mislukte relaties verliefd werd op Issam Goris alias Abderrahman. Onder zijn invloed werd ze een radicale moslima, die helemaal gesluierd rondliep. Hij kreeg het voor mekaar dat Muriel zich liet opleiden als kanonnenvlees voor de Iraakse superterrorist Abu Mursab Al Zarqawi en om zich volgepakt met explosieven in Irak met een auto tegen een Amerikaans konvooi te pletter te rijden. Als eerste Westerse en Europese vrouw had ze van zichzelf in naam van de Islam een levende bom gemaakt.
Het verhaal leest als een ongemeen spannende aflevering van “Spooks” maar is helaas realiteit. De man van Muriel staat zelf niet terecht, want hij kwam om in een schietpartij tussen de Amerikaanse Delta Forces, samen met een tiental andere “broeders”, tot de tanden gewapend en omhangen met explosieven. Drie weken na de aanslag rolde het gerecht het netwerk rond Bilal Soughir, de leider van de terroristische beweging en netwerk in België op.
Deze man staat dus samen met vijf anderen vandaag terecht. Allen zijn ze geboren en getogen in België, immigranten van de tweede generatie. Allemaal stempelen ze in ons land, maar dat belette hen niet de hele wereld af te reizen. Dan lieten ze een vriend in hun naam stempelen. Ze staan terecht op verdenking van schriftvervalsing en gebruik van valse stukken, heling en lidmaatschap van een terroristische organisatie. Ze ontkennen elke betrokkenheid bij de kamikazeactie van Muriel Degauque. Tijdens het hele onderzoek hebben ze alleen maar gezwegen.
Benieuwd in hoeverre ook de media hierover zullen zwijgen.
(Tot mijn spijt kan ik het enkel via internet volgens want kan geen Canvas bekijken wegens verblijf in Frankrijk. Houdt er mij iemand op de hoogte?)
*bronnen: “ De Standaard” zaterdag 13 oktober en verschillende websites
En hoe zou het eigenlijk zijn met de de familie van Guido De Moor, Joe van Holsbeeck, de neergestoken dirigent in Brussel, de slachtoffers (rechtstreeks en onrechtstreeks) van een vluchtmisdrijf en zo vele anderen die ik hier vergeet? Mr. Leterme? In uw mail schreef u toch dat ook deze mensen onze aandacht verdienden?
Naast de suikerlepel van De Wever was dit toch wel één van de headlines in het journaal vanavond (+ duiding van Rudi Vranckx) — en natuurlijk zal dit veel minder aandacht krijgen dan HVT — je weet toch hoe het werkt? — het siert je dat je je daar nog druk om kan maken
Goedemorgen,
Ik kan niet anders dan beamen wat U vertelt. Ik woon in Spanje maar kan Canvas wel ontvangen. Bij deze beloof ik U op de hoogte te houden.
Vriendelijke groet van de Spaanders voor de Vlaanders
Je kan gerust zijn Gerda, in het nieuws is Rudy ons wijzer komen maken en in terzake is Sven Mary (advocaat verdediging) zijn zegje komen doen.
Je raakt daar wel iets aan dat mij permanent bezig houdt: de relativiteit der dingen in het kosmisch geheel van tijd en ruimte. In dit geval is het ding:nieuws.
Door veel onderweg te zijn ondervind je steeds dat nieuws maar nieuws is binnen bepaalde grenzen en als het aan je eigen vel komt en dat 90 pct van het nieuws in wezen onbelangrijk is.
Meestal haal ik het nieuws op http://www.krantenkoppen.be . Daar kan je van belgische en buitenlandse kranten de koppen lezen en dan doorklikken naar de kranten. Let ook eens op de meest gelezen artikels. Interessant om te zien dat meest geklikt wordt op artikels zonder nieuwswaarde.
Mijn partner is een gemodereerde, nu ja, gematigde moslim. Heeft me nooit gedwongen me tot de Islam te bekeren. Ieder doet zijn ding. Ik bleef dus Christen. De echte islam heeft helemaal niets met geweld te maken. De “jihad” is volgens mijn partner het zich dag na dag inzetten in zijn of haar dagelijkse activiteit, gewoon de dagelijkse bezigheden. Jammer dat sommigen van de Islam zo’n gewelddadige godsdienst maken. Want dat zou het echt niet moeten zijn.
Sterk! Mij is het dusver niet tot de oren gekomen. Van die dirigent in Brussel wist ik niet eens af!
Ben ik nu wereldvreemd of iemand die een promille gelukkiger was dan de anderen?
Ik heb dit logje te snel afgewerkt en te haastig gepost (moest dringend vertrekken naar Frankrijk en dit moest geprogrammeerd worden), er staat een fout in: het moest niet zijn dirigent maar pianist. Benjamin Rawitz.
Het nieuws is in België haast ongemerkt voorbijgegaan, in het buitenland kreeg het wat aandacht omdat Rawitz niet de eerste de beste is. Hij werd in de zomer vorig jaar vermoord maar tot nu toe is er blijkbaar nog niemand opgepakt in deze moordzaak en is men elk spoor bijster. En als dit toch niet zo is, wederom mijn excuses, maar dan is het ook weer heel miniem of helemaal niet in het nieuws geweest want ik meen niet er iets over gelezen of gehoord te hebben en in elk geval zeker niets over een proces.
Het Nieuwsblad ging er in eerste instantie een volledig artikel aan wijden, maar het moest wijken voor de “nipslip” van popgodin Britney Spears.
Help, dit is toch niet normaal, en geen haan die hier naar kraait???
Belang van Limburg:
20/10 Staatsveiligheid hield plannen zelfmoordterroriste geheim
Drie maanden voor Muriel Degauque een zelfmoordaanslag pleegde in Irak, wisten sommige parlementsleden al dat de Belgische inlichtingendiensten op het spoor waren van de kamikaze. De Staatsveiligheid zorgde er echter voor dat het parlement en het Comité I, dat toezicht moet houden op de inlichtingendiensten, niets over het onderzoek te weten kwamen.
Op vraag van toenmalig Senaatsvoorzitter Lizin begon het Comité I op 31 augustus 2005 met een toezichtsonderzoek. Hoewel het comité wettelijk over alle bevoegdheden beschikt om documenten en andere informatie op te vragen, liep het dit keer tegen een muur van geheimzinnigheid.
Zowel de Staatsveiligheid als de militaire inlichtingendienst ADIV bleken al jarenlang, elk apart, op de Irakfilière te werken. In weerwil met de gesloten samenwerkingsakkoorden tussen beide diensten, weigerden ze echter hun informatie aan elkaar door te geven.
Om te verhinderen dat het parlement en de rivaliserende inlichtingendienst inzage zouden krijgen in het dossier over Degauque en haar medestanders, besloot de Staatsveiligheid meteen na de start van het onderzoek van het Comité I om het dossier over te maken aan federaal procureur Johan Delmulle.
Vanaf dat moment werd het een gerechtelijk dossier, dat ontoegankelijk was voor het Comité I. De parlementaire controle werd op die manier buitenspel gezet.