Mijn surfen op art-sites en zoektocht naar nieuwe blogs leverde mij vanavond een neerslachtige beu op. Net zoals Menck een tijdje geleden het zo mooi verwoordde in zijn posting”gezond jaloers“.
Ik ben dat ook. Niet op schilders of fotografen, (niet omdat ik dat niet prachtig vind maar omdat ik daar gewoon niks maar dan ook niks van aanleg voor heb) maar op schrijvers, webdesigners, meubelontwerpers, architecten, beeldende kunstenaars, en bijzonder verstandige mensen.
Ik ben jaloers omdat ik geen uitzonderlijk talent heb. Ik ben in veel dingen niet slecht, maar ook niet echt heel goed, ik blink niet echt in iets uit. Ik ben middelmatig.
Mijn teksten vind ik altijd beter kunnen, maar het lukt me niet. Het lukt me niet er de nodige ironie in te steken. Ik heb het wel in gedachten, maar ik kan het niet op papier krijgen. Mijn blog ziet er niet uit zoals ik het wil, maar ik ik kan niet webdesignen.
Mijn tuin waar ik al jaren in zwoeg resulteert niet in wat ik in mijn hoofd heb. Mijn huis is nét geen echte architectuur (beetje naast gelegen) door de schuld van een architect die niet begreep wat ik wou.
Mijn hogere studies maakte ik niet af zodat ik geen echt “beroep” heb en ik bleef thuis toen ik kinderen had (maar dat deed ik wel uitstekend!!), zodat ik achteraf in een job getuimeld ben die me niet echt ligt of gekozen heb, maar ik toevallig wel vrij goed doe. Ik kan het goed uitleggen maar niet gestudeerd om advocaat te zijn of politicus. Ik kan een beetje naaien en kleren ineenflansen, maar zou nooit een groot ontwerper worden. Ik kan geen noot uit een muziekinstrument krijgen en mijn stem is een rasp dus een idool worden zit er ook niet in…
Vraag me alles over film, architecten, designers, beeldende kunstenaars, muziek, ontwerpers en ik zal je er veel weten over te vertellen (maar ja, wie vraagt me wat? Is enkel goed om aan kwisjes deel te nemen) maar zelf kom ik veel te kort om er één van te zijn.
Frustrerend, en zeker weer na de blogs die ik vanavond vond, zooo mooi…. wat een talent:
en een andere, waar ik via Sven, die kan schrijven én tekenen, op terechtgekomen ben:
Zezunja en Maanzand zijn ondertussen genoeg bekend onder de bloggers, Maarten vind ik een talent met woorden, maar kijkt u hierboven dus maar eens naar! Dit is zeldzaam. Al de WordPress bloggers vallen hierbij in het niets. (Ja, sorry, maar geef toe…)
En dan heb ik het nog niet over al die onondekte talenten (op vele vlakken) die stil en moedig bezig zijn met hun enige en ware passie, waar al de rest moet voor wijken en die zelden in de aandacht komen in tegenstelling tot veel non-talenten waarmee we dagelijks overspoeld worden op TV.
Kijk op “Flickr” voor wat foto’s van een jong talentvol Belgisch kunstenaarscollectief HAP.
(copyright foto’s Sarah Thijs)
Kijk vooral ook eens naar Gelitin, een maf kunstenaarscollectief dat wel al naam gemaakt heeft.
(En troost me niet, want daar kan ik ook niet tegen, geef me maar gewoon gelijk…)
Voor de rest gaat het wel goed met mij….
Ikzelf troost me met één ding, ik besef het tenminste, terwijl veel anderen….
(Oja misschien komen mijn dipjes van de laatste weken ook door het feit dat ik voor een divisie van de “Male Chauvinist pigs” groep werk. Do I need to say more….?)
Ik geef je gelijk, doch slechts te kleinen dele. Dat er mensen zijn die sites uit de grond stampen bulkend van de creatieve inbreng, juich ik toe. Ik kijk er, net als jij, met heel veel bewondering en een mespuntje gezonde jaloezie naar.
Dat alle WordPress-bloggers hierbij in het niets zouden vallen, is teveel oneer. Het zal ongetwijfeld wel je geheel persoonlijke visie zijn. Persoonlijk prefereer ik - en al zeker bij een blog - eenvoud in de vormgeving. In dat opzicht vind ik een blog zoals dat van Mirthe (zie mijn blogroll) aangenaam om te bekijken: een minimum aan franjes en een maximale leesbaarheid zonder saai over te komen. Ook over jouw eigenste blog hoef je je geenszins te schamen. Volgens mij leg jij de lat op tal van vlakken véél te hoog en ben je zelden tevreden, lieve Gerda.
Ik ben ook gezond jaloers. Daar verwees je zelfs naar in dit stuk. Mensen met een straffe pen kan ik bijvoorbeeld enorm benijden. Of kunstenaars (en dan vooral bepaalde schilders en fotografen). Maar ontkennen dat ik ook maar één talent zou hebben: daar waag ik me, in tegenstelling tot jezelf, niet aan. Wat mij betreft heeft zowat IEDER mens iets waar anderen hem om benijden. Niemand zet bijvoorbeeld zo’n lekkere koffie als ik. Hà! Geen talent, zeg je? Al eens van mijn bakjes troost geproefd, dan?
Dus nee, ik ga je niet troosten, maar je simpel- en brutaalweg voor een groot stuk ongelijk geven. Da’s durven hè!
Snel even één ding rechtzetten: ik heb het niet over de inhoud van de WordPress blogs, en ik hou ook van eenvoudig en simpel, maar ik vind de blogs die ik aanhaal gewoon heel origineel, creatief, kunstzinnig, eigenzinning,én diepzinnig (anders lees je niet goed) terwijl alle WordPress-blogs in wezen voortkomen uit dezelfde sjablonen….
Gerdaken toch, wat heb ik je gezegd?!! Ik heb je nog zo verwittigd!
Ben je weer vergeten je pillekes te nemen? Ze liggen in de bovenste schuif van je keukenkast rechts. Het gele tegen pathethiek, dat rode om je drama-queen-gehalte in te dijken, het bruine tegen het ik-ben-de-zieligste-van-al, en dat ampulleke om je calimero-transformatie tegen te houden…
Zou je misschien liever behoren tot zij die denken het warm water te hebben uitgevonden (kijk maar is rond op een werkdag tussen 11 en 12 uur )? Krab het laagje pretentie weg en wat blijft er over ? Dom, onbekwaam en vals… en dat is nog ver beneden middelmatigheid volgens mij ! De waarde van een mens is niet wat hij kan, maar wie hij/zij is. Het westerse denkbeeld kijkt naar “materie” ( wat heb je, wat doe je, wie ken je, hoeveel verdien je,…), de “waarde” als mens echter heeft niets van doen met materie. (haast integendeel dikwijls) .
‘nobody here’, wat mooi, doet me heel sterk denken aan Jelle, helemaal zijn stijl, had hij zichzelf maar middelmatig gevonden…
Gefeliciteerd Gerda ! Je beschikt over een uitzonderlijk talent . Je hebt namelijk precies de foto van jezelf beschreven zoals die in mijn hoofd gegroeid was.
Mijn persoonlijke voorkeur gaat naar veelzijdige mensen , veel aangenamer gezelschap dan wie uitblinkt in 1 ding en leek is in al de rest.
@nel: kijk eens naar deze: http://www.jornsanten.be/
Die ontroerde me zo fel om dezelfde reden dat ik hem niet eens durfde vermelden…
Had hij deze buitenstaanders maar gevonden….!
@Blanche: waw bedankt, toch goed in iets!
ding dong
Euh, wat zit ik nu te bedanken… omdat ik middelmatig ben?
Ik ken perfect het gevoel dat je beschrijft. Ikzelf kan ook alles een beetje, maar beschik over geen enkel uitzonderlijk talent. En ja, dat stoort mij.
Sorry… ik heb geen tijd en energie te verschijten met het afmeten wat anderen allemaal beter kunnen dan ik. Of soms toch wel, maar dan niet te lang.
Mijn grootste talent is content te zijn met wie ik ben en wat ik heb (niet materialistisch op te vatten).
Ik sta er wel bij stil. Dagelijks zelfs.
Omdat ELKE dag deze “talentvolle” mensen (schrijvers, filmmakers, tekenaars, architecten, designers (zels industriële), zangers en muzikanten, kunstenaars, me vreugde, genot, ontroering, “waw-effect”, troost, en “het leven te genieten” brengen, het een grote meerwaarde geven (maar eveneens, ik geef toe, ook gerdernis wegens de vele “brol” en lelijkheid van de non-talenten), ter compensatie van de economische zakelijke wereld waar ik dagelijks moet in meedraaien en waar weinig oog is voor schoonheid.
Ik ben ik blij dat ze bestaan en ze me dit alles bieden. Ik bewonder. En ik ben “gezond” jaloers omdat ik ook graag zo een gedrevenheid zou hebben en een bepaald talent. Dat écht wél graag zou hebben.
En dat heeft helemaal niets met “beroemdheid” of “geld” te maken, aar alles met passie.
En ik zit heus niet van ’s morgens tot ’s avonds te kniezen omdat ik dat niet heb, maar soms zie ik zoveel schoonheid tegelijk dat ik het jammer vind dat ikzelf niet dat talent heb om de mensen hetzelfde te bieden als wat ik dagelijks put uit “kunst” en “schoonheid” en “ontdekking”.
Jorn Santen grijpt je bij de keel, dat ïs gewoon J….
Gerda: “@nel: kijk eens naar deze: http://www.jornsanten.be/
Die ontroerde me zo fel om dezelfde reden dat ik hem niet eens durfde vermelden…”
Nel: “Jorn Santen grijpt je bij de keel, dat ïs gewoon J….”
Zo typte ik mijn naam eens op google in en kwam ik op deze pagina met bovenstaande reacties terecht. Bedankt.
ps: Nel, de volgende keer zal ik proberen minder fysiek geweld te gebruiken. Het spijt me.
Jorn