historische ontdekking in Levroux (FR): pre-interneticus-homo-non-sapiens uit de XX eeuw

Voor mijn vertrek op vakantie schreef ik dat ik het een week zou moeten stellen zonder internet. Ja, natuurlijk weet ik dat je altijd kan een internetcafé gaan opzoeken, maar dat valt steeds tegen, dus dat doe ik niet meer. En er zijn hotspots langs de wegen in België, zo goed ben ik nu ook wel op de hoogte, maar ik ging dus naar Frankrijk.

En wat ontdek ik hier op de voorlaatste dag van mijn vakantie: iets wat waarschijnlijk elke “professionele” blogger, internetgebruiker, zatte vriend, master in de blogologie en staander in-de-metatale-dinges-lijst (whatever that may be) vanzelfsprekend vindt en weet. De “betere” blogger dus, de hogere in rang. De informaticus, degene die alle termen en ondoorgrondelijke wegen van het bloggen kent, de rioolputten van blogland bezoekt, de underground, de KGB die ons allemaal kan traceren en elke move kan volgen die we zetten, de spooks….

Ik kwam gisteren op het lumineuse idee om wat gaan rond te rijden in industrieterreinen en shoppingcentra; voor wie Frankrijk kent, zo net voor de grote steden (wegens lekke band en informatie nodig). Met de computer op de schoot zie ik dus al rijdend constant netwerken verschijnen. Natuurlijk allemaal beveiligd. Een Centre Communal, een Pattaterie, een Restau-Marché, een Etap Hotel.

Ik passeer aan een Mc Donalds. Resultaat, ineens, zomaar al vanop de weg; connectie, gratis, zonder paswoord, zolang je wil, met een vriendelijk welkomstwoord op de website erbij. Ik zet me op de parking, je moet niet eens iets gaan verbruiken; ik kijk eens rond, waar zit de valstrik? Nergens blijkbaar, maar ook staat er nergens een aankondinging dat je er internetverbinding kan hebben (behalve wanneer je binnengaat in het klein op de deur).

Dit wil ik niet voor mezelf houden, voor de enkelingen, voor de simpele bloggers zoals ik, die niet alle vaktijdschriften lezen en sites bezoeken: rij je door Frankrijk (en misschien werkt het wel evengoed in alle andere landen) en passeer je een McDonalds, haal gewoon even je mails op; vul je blog aan (wat ik dus nu aan het doen ben terwijl E. bij de pneuman is) of parkeer er even als je dringend informatie moet opzoeken. En zeg het voort!

En kijk, ik ben niet zo een Mc Donalds fan, maar in dit geval zeg ik “dank u, fijn!”

(E. zei me toen ik dit stukje liet lezen dat dit algemeen geweten is, vandaar dus mijn titel… En nu ik het gegoogeld heb, idd: “Wifi gratuit”, je kan het overal….”