Het Latijnse woord voor senaat – senatus – is afgeleid van senex dat senior betekent.
Letterlijk betekent senaat zoiets als raad van ouderen.
De huidige senaat in veel landen heeft eveneens meestal een adviserende en controlerende functie over de eigenlijke regering. Een senator (een oudere, “wijze”) is iemand die zetelt in de senaat.
De senaat dateert van de tijd van de Romeinse monarchie als adviesorgaan voor de koningen en is na het verdrijven van de koningen rond de 5de eeuw v. C. blijven bestaan.
Gisteren verkozen voor de senaat:
Jean Jacques De Gucht 23 jaar – DRIEENTWINTIG JAAR
Politieke verwezenlijkingen: 0
Academische titels: onbekend
Proefschriften: onbekend
Eruditie: onbekend
Gegoogeld op curriculum vitae: geen resultaten. Iemand?
Hier kan ik dus niet bij…
zag hem daarnet in het nieuws, waarbij ik helemaal dezelfde opmerking maakte.
Hij denkt dat zijn familienaam wel een beetje heeft geholpen.
een béétje??
- Vader: bekend.
Ach, politiek…
Vroeger moest je 40 jaar zijn (of zoon van de koning) om senator te mogen worden.
Aangezien discriminatie tegen de grondwet schijnt te zijn, kan iedereen zich verkiesbaar stellen…
@nel
Ja, ‘t was ook toen ik hem gezien had dat ik vreselijk gegerderd dit direct moést schrijven…
Het gegerder was irl nog erger dan hoe het hier staat btw hihi…. Al de hele dag door trouwens op al die mannen en vrouwen die ik weeral hun zegje horen doen heb…
@frank: hij mag zich gerust verkiesbaar stellen, maar denken de kiezers na over wat een “senator” is, dààr gaat het me om…
zijn eerste loon: 6000 euro….
@ Gerda: Niet echt lijkt me, Kamer en Senaat hebben in theorie een verschillende functie (wat ook blijkt uit de bijkomende gemeenschaps- en gecoopteerde sentaoren), maar de verkiezingen lopen zo goed als identiek – alleen dat ze per kiescollege ipv per kiesomschrijving worden uitgevochten. De meeste mensen zien het verschil dus niet echt.
Hij is dus wel gewoon verkozen hé , de kiezer heeft het zo besloten . Dat een twintiger verkozen wordt vind ik helemaal niet erg. zelfs al is hij of zij zoon of dochter van. Laat hem het nu maar zelf bewijzen.
Veel erger is dat twintigers minister worden : Freya , Inge… . Bij de ministerkeuze is het de partij die beslist , niet de domme kiezer . Als de jongskes mogen minister worden , waarom dan geen senator ?
Ik beken dat ik ook denk dat niet alle mensen voldoende kennis of interesse hebben om een keuze te maken , maar je ergeren aan het feit dat iemand die aan de verkiesbaarheidsvoorwaarden voldoet , ook daadwerkelijk verkozen wordt , zou er kunnen toe leiden dat je ons heilig democratisch principe : 1 man 1 stem in vraag moet stellen .
Stemrecht ipv stemplicht zou misschien al een meer doordachte uitslag opleveren , maar hoe het historisch gegroeid is dat wij stemplicht i.p.v. stemrecht hebben is genoegzaam bekend.
Ik denk dat je je ook niet moet vastpinnen op de etymologische betekenis van het woord senaat , maar op de taak van een senator en deze verschilt concreet niet grondig van de taak van een kamerlid en daarom mag nieuw bloed voor mijn part evenzeer in de senaat als in de kamer zetelen.
Je vraag of de kiezer nadenkt over wat een senator is , is allicht retorisch want het antwoord ken je : ” neen ”
Leuke discussie trouwens….
Eey eey eey!
Hij heeft wel al eens in Humo gestaan è è è!
(Niet dat ik me veel herinner van wat hij daar te vertellen had.)
Helemaal los ervan : “De kiezer heeft altijd gelijk…”
Daar ben ik nu eens niet mee akkoord sè.
ik denk dat het even belangrijk is jonge mensen als oude mensen in de politiek te hebben. los van hun verwezenlijkingen of capaciteiten. klinkt als democratie. en achja zijn naam speelt mee. mm.
(dankje voor je mooie reactie, gerda)
Het is niet zijn bekwaamheid die ik in twijfel trek, evenmin betreur ik het feit dat hij jong is. Wat mij vooral bezighoudt is het sociologisch aspect. Ik vraag me echt af of iemand met dezelfde bekwaamheid, leeftijd en opleiding uberhaupt een kans maakt om verkozen te worden, ondanks ons democratisch kiessysteem, toegangkelijkheid van het onderwijs enz..
Blijkbaar is nepotisme toch (nog steeds)een hardnekkig verschijsel.
Ik denk dat je , in dit geval , inderdaad met betere papieren start . Maar nadien moet je dubbel zo goed zijn om je te bewijzen en de schaduw van je vader of moeder af te werpen.
Anders val je hopeloos door de mand.
Het overdragen van een stiel van ouder op kind kan evengoed een meevaller zijn. Staat hij ons niet aan dan stemmen we hem volgende keer gewoon weer weg.
Ook andere jonge kandidaten die niet met de naam van hun ouders kunnen uitpakken doen het met “een peter” , zo werd Verhofstadt door Willy De Clercq gelanceerd en Vande Lanotte door Toback. Is dat erg? ik vind van niet . Uiteindelijk moet je toch op je eigen vleugels vliegen. Zo gaat het met alle talenten , je hebt iemand nodig die ze ontdekt . en soms kan dat je vader zijn.
Volgens mij is hij toch gewoon verkozen door zijn “modellenfoto”… Dat is wellicht nog het ergerlijkste: mensen worden niet meer verkozen voor hun capaciteiten of ideeën, maar doordat ze veel media-aandacht krijgen. Geef mij maar de anonieme harde werkers (ja zeker, die bestaan nog!)
Over het loon kunnen we dan zeker ook nog discussiëren: iedereen weet dat er senatoren zijn die geen klop uitvoeren, en toch de dikke pré opstrijken… J-J zullen we maar het voordeel van de twijfel geven zeker? Hopelijk betekent zijn jeugd ook gedrevenheid.
[...] én samenspannen? – Ook gezien dat die kartels stilaan uit de mode zijn? – Hoe komt het toch dat ik deze ergernis deel? Politiek is evenzeer als de monarchie een zaak van erfopvolging geworden, mag ik zeggen dat [...]
Ik moet hier toch nog iets over kwijt: Freya en Inge, idd, hetzelfden, maar toen had ik nog geen blog waarop ik mij kon uitleven, ik dacht er toen wel hetzelfde over.
Senator is m.i. een groot verschil met kamerlid of minister, je loopt niet gauw in de kijker, (tenzij je JM De Decker heet), je hebt weinig of geen verantwoordelijkheid af te leggen, en ik blijf erbij dat de senaat zou moeten samengesteld zijn uit “wijze” ervaren mensen, die moeten niet noodzakelijke een bepaald diploma of opleiding hebben, maar toch een “levenswijsheid” die hen in staat stelt “advies” te geven. Op welke manier valt er te “groeien” in de senaat?
En dan, waar het me vooral om gaat:
Zuiver hypotetisch: Blanche, jij bent een 23-jarige vrouw, afgestudeerd cum laude pol en soc. Een pracht van een thesis afgeleverd. Je bent gebeten en gedreven door politiek. Je vader is een hardwerkende, bescheiden postbode en je moeder een doodbrave eerlijke fabrieksarbeidster. Jij wil iets betekenen, je hebt op gemeentelijk vlak al één en ander op je palmares in de jeugdraad, de jeugdbeweging etc. MAAR je wil eigenlijk ook écht in de politiek om je steentje bij te dragen. JIJ komt geen jaar voor de verkiezingen met een groot artikel in Humo omdat je de dochter bent van een illustere onbekende postbode uit Meenzel-Kiezegem… Je moeder komt niet op dinertjes met je vader waar ze de nodige contacten kan leggen om je te introduceren. Jij probeert in je kleine gemeente, maar zeg, er zijn er wel anderen die een plaatsje willen op de lijst. Je kàn je zelfs al niet verkiesbaar stellen! En stel dat je dan toch op een lijst geraakt, dan mail je eens naar Siegfried Bracke of je mag ergens in één of ander programma komen want je hebt vernieuwende ideeën. Of je schrijft naar Peter Vandermeersch of je eens je zegje mag doen in De Standaard, je stuurt zelfs je thesis mee, die gaat over “Het nut van de senaat in onze democratie en wat er mee te doen” (maar dan met een veel gewichtiger titel). Tja, dat mailtje verdwijnt ergens, want je naam zegt niets en je ouders of jezelf hebben geen netwerk opgebouwd om ergens een telefoontje te doen naar één of andere persoon die wel wat te zeggen heeft bij de VRT of Peter Vandermeersch persoonlijk kent. En daar sta je dan op die lijst, verkiesbaar, niemand kent je, enkel je familie, wat dorpsgenoten en leden van de scouts, die je best waarderen en weten hoe gedreven je bent, want niemand kent (weeral eens) je NAAM. Denk je dat je van de eerste keer zal verkozen zijn als senator, parlementslid?
Het kàn, er zijn er die het doen door hard en gedreven door te bijten, maar ze hebben het 100 keer moeilijker om door te breken en aandacht te krijgen, dààr gaat het om.
En laat het duidelijk zijn, ik heb er niets tegen dat jonge mensen kansen krijgen. Maar hoeveel “wijzere” en ja, helaas, ouderen (en dan bedoel ik niet eens 60-plusser, maar 40-50-ers) hebben hiervoor dan plaats moeten ruimen en zijn al afgeschreven? Moeten die jonge mensen “alles” tegelijk hebben, kunnen ze ook niet wat geduld hebben en op een andere manier groeien. En dit is niet alleen in de politiek. Je ziet het ook overal in het professionele leven.
Soit, idd zeer interessante discussie en ik ben blij met zoveel reacties. En ja, ik weet wel “zo is het nu eenmaal”, “niks aan te doen”, ” dat is onze huidige maatschappij” maar dat wil nog niet zeggen dat ik er mee akkoord moet gaan (en jullie trouwens ook helemaal niet met mij…)
Ok, die jongen heeft nog niets bewonderenswaardig gedaan, of toch niks dat hem in de spotlights bracht. Behalve dat artikel in Humo dan. Maar hij kan wel berusten op een duidelijke duw in de rug van een ‘man met ervaring’. Laat hij die steun en kennis nu combineren met zijn eigen visies op de dingen, wie zal er dan nog klagen? Ik vind het persoonlijk helemaal niet erg dat er eens iemand jong in de senaat zit! Nu alleen nog hopen dat hij werkelijk de verwachtingen kan inlossen en zijn stempel toch een klein beetje kan drukken…
*het is maar mijn bescheiden indruk*
En welke verwachtingen hebben jullie van hem?
mmm , wat je zegt is allemaal waar ,maar we kunnen geen coalitie vormen. Ik bekijk het puur institutioneel.
De wet zegt , sinds de federalisering , dat je vanaf 21 verkiesbaar bent als senator. Het aantal stemmen bepaalt het aantal zetels en dus zet iedere partij de waar die best verkoopt in de vitrine .
Zo krijg je ,volkomen legaal, babes en namen die de plaatsen inpikken. En zo krijg je verkozenen die nog alles moeten bewijzen.
Je hierover ergeren op een blog brengt geen aarde aan de dijk .
Wat je moet doen is voldoende kamerleden warm maken voor een wetsvoorstel houdende de verhoging van de verkiesbaarheidsleeftijd en houdende de invoering van een examen om kandidaten te selecteren.
En weet je wat? Als ik kamerlid was zou ik alvast voor stemmen , tenzij ik zelf een nieuwbakken babe was natuurlijk.
Daarmee hou ik het voor gezegd .
Ik laat jou het laatste woord. Het is tenslotte jouw blog . Straks lijk ik op een koekoek die zijn ei in andermans nest legt.
Niet erg, apprecieer ten zeerste je mening en je reacties…
Het ziet er niet goed uit…
Jezus…dat die man iets te zeggen heeft 3/4 van de Vlaamse bevolking heeft een betere cv EN is ouder dan hem :-s
Snap je onbegrijpen
Ik vind het het een vorm van sociale ongelijkheid die op weinig weerstand stuit.
Wist je trouwens dat de Belgische politiek gekend is om de vele politici en adviseurs waarvan bloedverwanten in eerste lijn ook politici waren of zijn? We zijn een gedwee en volgzaam volkje.
Macht en geld doen de wereld draaien…
Overal waar “iets” te rapen valt gebeurt dit.. Het kan zelfs nog erger; neem nu USA, Hét democratisch (???????????????????????) land….Bush sr., Bush jr. en zijn broertjes (cfr. de charade bij de laatste verkiezingen en het “hertellen” van de stemmenin Florida ? We zijn heus niet het enige land waar ministers hun “postje” verkiezen boven hun ideologie….. Postjes zijn macht en geld, ideologie een flexibel middel om er te geraken…;