Ik vind veel dingen niet mooi. Aan de meeste stoor ik me al lang niet meer, meestal omdat ze me niet interesseren (zoals auto’s) maar toch zie ik regelmatig een aantal zeer in het oog springende voorwerpen waar ik me blauw aan gerder en waarvan ik denk, hoe kan dat, wie ontwerpt/bedenkt dit in godsnaam?
Deze morgen dus al de derde keer op minder dan een week gegruwd bij het nieuw model Mercedes, vraag me niet welk want ik ken er niks van, het is gewoon a-f-s-c-h-u-w-e-l-i-j-k.
Afgelopen zondag geschrokken van het kapsel van Dina Tersago, (het meest ouderwetse en mottigste na dat van mij sinds mijn laatste bezoek aan de kapper) en er zo door gefascineerd dat ik een volledige “Boer zoekt vrouw” uitgekeken heb enkel om haar kapsel (voice-over Gerda: “maar zie dat toch eens, maar hoe is dat mogelijk, ocharme dat kind, ziet ze dat nu zelf niet, ze lijkt twintig jaar ouder dan ze is, ze heeft een uitgroei, ze ziet er zeventig uit, wie heeft haar zo gemolesteerd, is dat sinds ze bij haar dansleraar is, heeft die geen styliste of indien wel, wat een slechte”…)
In de stad massaal afstotelijke gedrochten van zonnebrillen gespot van (nep) Gucci, (nep) D&G, (nep) Versace, (nep) Dior met smakeloze brede gouden versierde zijkanten (even weerzinwekkend als alle andere bling bling).
Nog steeds afgrijselijk en wanstaltig blijven bermuda’s met laarzen onder en skinny jeans in de laarzen, vooral bij 30+ers en dames met een dik gat (en in combinatie met een hogergenoemde zonnebril). Deze trend is lang voorbij, graag iets anders!
Verbazingwekkend affreus vooral omdat ze van een ontwerpersduo met goede smaak en mooie collecties komen: roze AF Vandevorst cowboy-boots, gezien op kantoor (of was het een nep rood kruisje?)
En een doorn in het oog voor eeuwig en altijd, bloemetjespompthermossen van twee liter met draaischijf en dan zeker in combinatie met een plastic bloementafelkleed (blijkt in sommige kringen ook heel hip te zijn, maar dan nog is het voor mij geen excuus om het mooi te vinden). Smakeloos en totaal onesthetisch.
En tenslotte, ik kan er niet bij hoe afzichtelijk opzichtig, het reusachtige zeil van Q-music aan het Meiserplein.
Maar ja, wie ben ik om te oordelen, uiteindelijk is beauty in the eye of the beholder
* uit “De bloesem van het leven” van bart Vandenabeele
Groot gelijk wat die brillen betreft; ze zijn spuuglelijk en ronduit belachelijk. Kwamen ze er niet mede door die twee trutjes van The Simple Life?
En auto’s: zijn er heden nog aantrekkelijke modellen (in de betaalbare klasse)? Wat dat betreft had ik graag in de fities-sixties geleefd. Toen zoefden er nog eens sexy bolides rond!