de mogelijkheden van een eiland

“De mogelijkheden van een eiland” van Michel Houellebecq is geen nieuw boek. Ik las het in 2005, toen het pas uitgegeven was.

De reden waarom ik dit boek deze week voor de tweede maal beginnen lezen ben, is het verschijnen van diverse artikels in dag- en weekbladen over “Second life”, de virtuele wereld op internet. Destijds heeft het boek namelijk een zodanige indruk op mij gemaakt, dat ik er nu bij het lezen van al deze artikels steeds moet aan terugdenken. Dit boek, dat je elke illusie ontneemt op een mooie toekomst, dat je verslagen en bevreemdend achterlaat, gaat namelijk over Marie23 en Daniel24 en 25, die verre nazaten zijn van de Daniel die vandaag leeft en die enkel via de computer met elkaar kunnen communiceren. In deze toekomstige wereld komt niemand nog buiten, heeft niemand nog contact met elkaar, op groepjes “wilden” na, die in een andere, vreemde wereld leven en als onderontwikkeld aanzien worden. Daniel25 en Marie24 willen deserteren uit deze kille wereld en op zoek gaan naar emotie en warmte.

Michel Houellebecq is waarlijk visionair. Hoewel het in het boek eerder gaat over klonen, onsterfelijkheid en eeuwige jeugd en niet zozeer over een “tweede leven”, is het toch diezelfde wanhoop, verslagenheid, desillusie en vervreemding die me overvalt als ik lees over de “avatars” en “second life” en over de twee miljoen mensen die ingelogd zijn in deze virtuele wereld. Een goeie reden om het boek te (her)lezen.